اين حديث و نظائر آن در كافى و بحار چنان كه قبلا گفته شد موجود است و نيز در توحيد صدوق باب 55 ص 336 - 344 نقل شده است . اينكه امام عليه السّلام فرموده ارادهء خدا با فعل خدا يكى است و آنكه گفته شد ارادهء خدا حكم خداست . تفاوت ندارد كه حكم خدا نيز فعل خداست و ميتوان گفت كه فعل و ايجاد خدا راجع بارادهء تكوينى و حكم و دستور راجع بارادهء تشريعى است . ناگفته نماند : ارادهء تكوينى خدا تخلَّف پذير نيست ولى ارادهء تشريعى تخلَّف پذير است رجوع شود به « شىء » . روض : روضه باغ و بستانى است كه با آب همراه باشد ( مفردات ) در اقرب گويد : روضه نگويند مگر آنكه با آن يا در كنار آن آب باشد * ( « فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ » ) * روم : 15 . جمع آن روضات است * ( « وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ . . . » ) * شورى : 22 . مراد از هر دو آيه روضه هاى بهشتى است . اللهم ارزقنا بمحمد و آله صلواتك عليهم اجمعين . روع : ترس . اضطراب ( اقرب ) * ( « فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ » ) * هود : 74 . چون ترس از ابراهيم برفت . راغب گويد : روع بضمّ ( ر ) بمعنى قلب است مثل « انّ الرّوح الامين نفث فى روعى » و بفتح ( ر ) ناراحت بودن قلب است و در ترسى كه بقلب وارد شده استعمال مىشود . در اقرب گفته روع بضمّ ( ر ) قلب و بفتح ( ر ) فزع و ترس است . . . اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده است . روغ : ميل بر سبيل حيله . و طريق رائغ آنست كه مستقيم نباشد گويند « راوغ فلان فلانا و راغ فلان الى فلان » يعنى براى حيله بسوى او ميل كرد ( راغب ) در مجمع آن را ميل از جهتى به جهتى گفته است . * ( « فَراغَ إِلى آلِهَتِهِمْ فَقالَ أَ لا تَأْكُلُونَ ) * . . . * ( فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ » ) * صافات : 91 و 93 . يعنى بسوى خدايان آنها ميل كرد و رفت و گفت آيا نميخوريد . . . پس